O dobrych manierach » Ubiór i wygląd własny

Ciekawy strój

admin — Thu, 11 Feb 2010 22:02:45 +0000

Właściwy strój jest przedmiotem niekończących się dyskusji. W przypadku kina albo niewielkiej prelekcji nie musi się on wyróżniać czymś szczególnym. Wystarcza ubranie codzienne. Dawniej pójście do teatru lub na koncert było czymś szczególnym i ubierano się stosownie do takiej okazji. Obecnie nie podchodzi się do tego aż tak rygorystycznie. Odróżnia się jednak bardzo ściśle zwykłe przedstawienie w teatrze miejskim od światowej premiery w wielkim teatrze o międzynarodowej renomie, a także teatr i operę, balet i koncert.
Żaden artysta, choćby miał nawet astronomiczną gażę, nie zrezygnuje z oklasków. Na koncertach muzyki rokowej i pop jest zwyczajem, że publiczność krótko klaszcze, kiedy rozpoznaje jakiś utwór, albo wyraża zachwyt gwizdem. W przypadku muzyki klasycznej jest to, jak dotąd, niemożliwe. Tylko na typowych przedstawieniach, zwłaszcza operowych, od dawna przyjęło się okazywanie uznania dla jakiejś sceny lub arii, a podczas wieczoru pieśni oklaskuje się każdą z nich. Jest jednak zwyczajem, że podczas wykonywania symfonii, sonaty albo innego utworu podzielonego na części nie przerywa się występu klaskaniem po każdej z nich. Nieraz artyści lub dyrygent dają odpowiednie znaki. Podobnie bywa i w wielkim teatrze. W teatrzykach bulwarowych klaszcze się, kiedy wreszcie pojawia się na scenie oczekiwany główny wykonawca albo wykonawczyni. W przypadku aplauzu podczas przedstawienia trzeba brać pod uwagę dwie sprawy. Po pierwsze powinna to być spontaniczna reakcja przeważającej części widzów, a po wtóre musi być krótka. Czasem zaczyna ją jedna osoba. Nie powinna jednak zawzięcie klaskać nawet, jeżeli trwa w swym oczarowaniu. Bardziej frenetycznie może wypaść aplauz na zakończenie występu, jeżeli gra artystów dała do tego powód. Nierzadko zdarza się owacja na stojąco. Często także się tupie (na Zachodzie) i woła „brawo”, co w Polsce nie jest przyjęte. Nie klaszcze się podczas przedstawień Męki Pańskiej, koncertów żałobnych i mszy. Ale i w tym przypadku zmieniają się obyczaje. Nie tylko bowiem podczas mszy papieskich rozlegają się oklaski, ale klaszcze się także podczas koncertów w kościele.
Jak wspomnieliśmy, gwizdy mogą oznaczać zachwyt, ale także dezaprobatę. Przed włączeniem się do takiej manifestacji trzeba się co najmniej dwa razy porządnie zastanowić. Złego albo artystycznie niedoskonałego przedstawienia nie oklaskuje się albo wyraża aplauz z rezerwą. Jeżeli trafiło się np. na koncert z muzyką, której nie potrafi się samemu zaakceptować, trzeba wytrzymać dzielnie do przerwy i wtedy w milczeniu opuścić salę. Dyskutować z przyjaciółmi można na zewnątrz, nigdy w sali. Zawsze istnieje możliwość, że osobisty odbiór plastyki lub muzyki nie wystarcza do oceny prawdziwej twórczości artystycznej. Wyrażeniem dezaprobaty można zakłócić przeżywanie dzieła innym, bardziej przygotowanym słuchaczom. Odnosi się to także do niekonwencjonalnych inscenizacji teatralnych.

Garderoba na co dzień

admin — Mon, 08 Feb 2010 18:44:48 +0000

Obecnie zezwala się na dużą swobodę ubierania się w dzień powszedni i w czasie wolnym. Właściwie dozwolone jest wszystko. Osoby starsze uważają, że bardzo młodzi ludzie pozwalają sobie na dużą, a może aż za dużą swobodę. Jeśli jednak przyjrzeć się dokładnie okaże się, że w obrębie grup społecznych lub grup wiekowych jest zadziwiająco mało dowolności, ponieważ właśnie ubiór stanowi uchwytną zewnętrznie oznakę przynależności do którejś z nich.

Siedemnastoletni uczeń, noszący klasyczne ubranie i krawat, albo uczennica w kostiumie typu chanel, mogą we własnym środowisku spotkać się ze sprzeciwem i zdziwieniem, tak jak starsza pani, która by na małe spotkanie przy kawie założyła plastykowe kolczyki i miała ufarbowane na zielono kosmyki włosów, albo dyrektor naczelny, który przyszedłby na zebranie zarządu ostrzyżony na Irokeza.

Ale jednak wysportowana niemłoda kobieta może jechać po zakupy do supermarketu w wygodnych dżinsach i luźnej bluzce. W tym samym ubraniu może pójść do kina albo na gardenparty. Podobnie naczelny dyrektor dysponując wygodnym strojem na czas wolny, może się w nim również pokazać na prywatnych spotkaniach albo nawet publicznie.
We własnych czterech ścianach można się dziś poruszać znacznie swobodniej niż to było dawniej. Wtedy, jeżeli na przybycie gości czekało się o określonej godzinie, trzeba było mieć na sobie ubranie wizytowe. Obecnie w przypadku wizyty niezapowiedzianej nie jest czymś zdrożnym otwieranie drzwi w stroju domowym, dresie lub czymś w tym rodzaju. Każdy dobiera swoje ubranie wyjściowe i na czas wolny według własnego gustu i sakiewki.

O ile w doborze elementów garderoby panuje obecnie wielka swoboda, o tyle nie akceptuje się niedbałości ubrania. Trzeba tu odróżnić modny, świadomie wybierany „niedbały wygląd” od rzeczywistej niedbałości. Czysta marynarka lniana może być pognieciona, jest to typowe dla tego materiału. Nikogo to nie będzie razić, co na pewno nastąpi, gdy jest ona wytłuszczona, zabłocona albo poplamiona.

Stroje na różne okazje

admin — Thu, 04 Feb 2010 18:41:20 +0000

Uroczystości żałobne

On: Ubranie czarne lub ciemne, podobny płaszcz. Kapelusz czarny albo bardzo ciemny. Żadnych jaskrawych kamizelek.
Ona: czarna lub jak najciemniejsza suknia albo kostium i płaszcz, żadnych lśniących materiałów. Najbliższe krewne – w czarnych pończochach, rękawiczkach i kapeluszach. Żadnych jasnych parasolek.

Wielkie przyjęcie wieczorem, gdy się świętuje coś doniosłego

Panowie mogą być zawsze w czarnym garniturze, ewentualnie z jasną kamizelką. Młodzi mogą założyć pełen fantazji ciemny garnitur. Panie występują w sukienkach krótkich lub długich, eleganckich kostiumach albo w modnych sukniach balowych.

Bal, premiera teatralna, uroczysty koncert wieczorny, uroczysta kolacja

Panowie w smokingach, młodsi ewentualnie w czarnych garniturach. Eleganckie stroje balowe zalecane są zwykle wtedy, gdy odbywają się tańce. Biała koszula z krawatem i kokardą, czarne buty na cienkiej zelówce. Panie w sukni wieczorowej, krótkiej albo długiej lub w eleganckim kostiumie.

Mało znane ubiory

admin — Wed, 03 Feb 2010 18:49:29 +0000

Niektóre nie noszone na co dzień ubrania odświętne mogą nastręczać pewne problemy. Zostaną one tutaj omówione bardziej szczegółowo.
Żakiet i „stresemann” zakłada się na uroczyste okazje. Różnią się one od siebie jedynie krojem marynarki. Do obu nosi się sztuczkowe spodnie. Do kompletu, zwanego stresemann należą: jednorzędowa, czarna marynarka, biała koszula (z ozdobnymi spinkami przy mankietach) i szara kamizelka. Krawat srebrnoszary lub szary. Żakiet jest jeszcze bardziej elegancki niż „stresemann”. Nazwa angielska – cutway (odcięty). Jest to rodzaj marynarki. Wywodzi się ona z sięgającego do kolan męskiego surduta, którego poły odcięto skośnie z przodu. Taką marynarkę, sięgającą z tyłu aż do zgięć pod kolanami czarną, jednorzędową, nosi się z białą koszulą, ozdobnymi spinkami do mankietów, szarą kamizelką i szarym krawatem ze spinką. Protokół przewiduje w zasadzie tylko dwie okoliczności, kiedy pożądany jest żakiet: noworoczne przyjęcie korpusu dyplomatycznego przez prezydenta i wręczanie listów uwierzytelniających przez ambasadora (jeżeli nie wchodzi w grę strój narodowy). Z okazji wesel lub wyścigów konnych nosi się szary cylinder. Na pogrzeby państwowe zakłada się czarną kamizelkę, czarny krawat i czarny cylinder. Najbardziej odświętnym ubraniem jest frak, czarny albo granatowy. Wąsko skrojone spodnie, z wysokim paskiem, mają jedwabne, podwójne naszywki wzdłuż nogawek (uwaga: w smokingu jest jedna naszywka). Żakiet jest bardzo krótki z przodu, z tyłu zaś ma długie poły w kształcie skrzydeł jaskółki. Żakiet nosi się rozpięty.

Koszula do fraka jest krochmalona, ze sztywnymi końcami kołnierzyka. Do całości należy też wykrochmalona jedno- lub dwurzędowa, biała kamizelka z piki. Do fraka nosi się białą muszkę. Guziki koszuli i kamizelki są z masy perłowej albo z pereł, nawet brylantowe mogą być dopełnieniem fraka. Obecnie frak zakłada się jedynie przy okazjach oficjalnych lub wyjątkowo eleganckich i uroczystych.

Anglicy i Amerykanie nazywają go tuxedo. Klasyczny smoking składa się z czarnych albo granatowych spodni bez mankietu, z jedną jedwabną naszywką wzdłuż nogawek, po ich zewnętrznej stronie. Marynarka, w tym samym kolorze, ma klapy jedwabne albo pokryte jedwabiem. Do tej jednorzędowej marynarki zakłada się kamizelkę. Koszula jest biała z zakładkami, koronkami i falbankami. Do smokingu nosi się muszkę czarną, która uzasadnia francuską nazwę całego ubrania – cravatte noire, angielską – black tie, w odróżnieniu od fraka – cravatte blanche i white tie. Spencer jest ostatnio najmodniejszą odmianą odświętnego stroju męskiego, do którego zakłada się kokardę lub muszkę. Jest to nieco krótszy żakiet z rozchylonymi połami.

Pielęgnowanie ciała

admin — Tue, 26 Jan 2010 18:47:36 +0000

Twierdzi się wprawdzie, że „suknia czyni człowieka”, ale samo ubranie nie wystarcza, potrzebne jest także pielęgnowanie ciała.
Zrozumiałe jest samo przez się, że po zakończeniu ćwiczeń sportowych na boisku lub w sali nie trzeba oszczędzać wody ani mydła i mieć ze sobą ręcznik, a nie jedynie chusteczkę do nosa. Niejedna osoba, a dotyczy to nie tylko sportowców, powinna zwrócić uwagę także na swój zapach. Jest prawdziwie przyjacielską przysługą, jaką może okazać przyjaciółka przyjaciółce, a przyjaciel przyjacielowi, zwrócenie uwagi, że jego lub jej ciało czy oddech ma przykrą woń. Zwykle czuje to ta druga osoba, a nie najbardziej zainteresowany. Obecnie dysponujemy wieloma środkami usuwającymi bez kłopotu tego rodzaju przeszkody we wzajemnych kontaktach. Dla tych, którzy codziennie przebywają wśród wielu ludzi, korzystanie z prysznica każdego dnia powinno być nawykiem. Trzeba samemu zdecydować, czy oprócz mydła albo żelu używać także dezodorantu. Jest on zawsze przydatny w czasie upałów i po wysiłku fizycznym.

Bardzo ważne, ale niestety karygodnie zaniedbywane jest pielęgnowanie paznokci rąk i stóp. Można by postawić zarzut, że jest to problem narzucony przez cywilizację. Na znak tego, że nie musieli pracować fizycznie, cesarze chińscy mieli niezwykle długie paznokcie, które chronili złotymi kapturkami. U nas mężczyznom zdarza się mieć bardzo długie paznokcie w następstwie zaniedbywania się. Do tego najczęściej są one brudne i ponadłamywane. Także bardzo długie paznokcie kobiet, dawniej akceptowane, mogą świadczyć o braku właściwego pielęgnowania, jeśli są przesadnie długie, a lakier z nich odpada. Mało pociągające zarówno u kobiet, jak i mężczyzn są paznokcie ponadgryzane.
Wielu mężczyzn jest przekonanych, że zupełnie wystarczy przejechać ręką po głowie. Korzystanie z grzebienia albo szczotki byłoby według nich nadmiarem elegancji. Inni korzystają z tych przyborów, ale nie zwracają uwagi, że włosy i łupież opadają im na ramiona, co widać szczególnie wyraźnie na ciemnym ubraniu.

Nadmierne korzystanie z pachnących wód może być przykre dla otoczenia. Przede wszystkim jednak ten, kto codziennie używa mocnych perfum albo płynów po goleniu, przytępia wrażliwość własnych nemów węchowych. Człowiek sam przestaje czuć własne perfumy znacznie wcześniej niż osoby z otoczenia.
Wraz z upływem czasu jest się coraz bardziej skłonnym do używania większej ilości pachnących wód, w wyniku czego tworzy się nie zawsze przyjemna „chmurka” zapachu.

Jak się ubieramy

admin — Sun, 10 Jan 2010 22:08:15 +0000

Nacisk w tytule położono na „my”. Jeśli kiedyś pytano, jaki strój jest właściwy albo co nosi wytworna pani lub wytworny pan, to dziś zadaje się pytanie, co wkładamy na siebie. Miejsce pewnego przymusu zajmuje dziś podejście swobodniejsze.

Zalecenie „ciemny garnitur” znaczy dziś tylko to i nic więcej: większość jest zgodna, że do pewnych sytuacji pasuje właśnie ubranie w tym kolorze. Nie oznacza to jednak, że absolutnie niedopuszczalny jest garnitur w trochę jaśniejszym odcieniu. Osoba zapraszająca wie, że tylko jeden gość w jasnym ubraniu w pewnych okolicznościach mógłby się czuć skrępowany, ale przede wszystkim orientuje się, że większość przybyłych jest wdzięczna za wskazówkę, jakie ubranie ma obowiązywać. Nie ma w tym przypadku znaczenia, w jak licznym gronie ma odbywać się spotkanie i przez kogo jest się zaproszonym – czy przez zaprzyjaźnione małżeństwo, czy też przez jakąś instytucję.

Nieco dalej przedstawiamy zalecenia dotyczące ubioru, ale tylko zalecenia i nic więcej – po prostu wskazówki dla niezorientowanych. Nie są to więc wskazówki, do których należy się bezwzględnie stosować, nie ma również wymagań dostosowania się do nowej i najnowszej mody.
Mają one nadawać pewien kierunek, aby nie wypaść przesadnie dobrze, ani przesadnie źle. W ścisłym znaczeniu osoba określana jako „overdressed” nie oznacza kogoś, kto założył zbyt dużo części garderoby, ale właśnie kogoś ubranego zbyt elegancko, w strój bardzo kosztowny i rzucający się w oczy, nie pasujący do konkretnej okazji.

Przeciwnie, ktoś określany jako „underdressed” wygląda zbyt sportowo, zbyt swobodnie i zbyt niedbale. W obu przypadkach strój raziłby w konkretnej sytuacji, a dana osoba naruszyłaby obowiązujący konwenans, przyjęty przez resztę towarzystwa. Dla większości ludzi jest to nieprzyjemne, chyba że ubrali się w ten sposób z pełną świadomością.

Na różne okazje

admin — Mon, 04 Jan 2010 16:49:49 +0000

Przedstawiamy rady, dotyczące ubioru. Ograniczamy się tu do stroju powszechnie w danej sytuacji używanego, tzn. pasującego zawsze wtedy, kiedy na zaproszeniu nie wyrażono żadnych życzeń na temat ubrania.

Przyjęcie przed południem, jubileusz w firmie, otwarcie kongresu, duże wydarzenie szkolne (egzamin)

On: ciemne ubranie, jasna koszula, krawat (nawet kolorowy), czarne buty.
Ona: elegancki kostium, suknia z żakietem, rękawy długie lub trzy czwarte, elegancki żakiet ze spodniami. Do wyboru: kapelusz, toczek.

Wesele, ślub cywilny
Pan młody: garnitur, koszula, krawat, czarne buty.
Panna młoda: kostium, suknia z żakiecikiem albo garsonka, eleganckie spodnium, kapelusz.

Pan młody: ubranie czarne, ciemnoszare lub ciemnoniebieskie, gładka, biała koszula, krawat lub muszka albo (tylko po południu, kiedy bezpośrednio po ślubie następuje przyjęcie weselne) czarny smoking, koszula smokingowa, kokarda, czarne buty na cienkich zelówkach.

Panna młoda: biała suknia ślubna krótka lub długa, skromna, lecz elegancka lub kostium czy odświętne eleganckie spodnium. Na głowie nosi się wianek, kapelusz lub toczek albo kwiatki wpięte we włosy, czy też krótszy lub dłuższy welon. Żadnej torebki, tylko woreczek w kolorze sukienki, bukiecik.

Rodzina i goście: kierują się oni tym, jak ubrani są państwo młodzi, uwzględniając to, że także pod względem stroju ci dwoje są głównymi osobami. Panowie wkładają zatem smoking tylko wte- dy, gdy ma go na sobie pan młody. Przed południem panie są w kościele w eleganckich sukniach przedpołudniowych, w kapeluszach lub bez, po południu lepiej pasują suknie bardziej strojne, krótkie lub długie. Kolor biały zarezerwowany jest tylko dla panny młodej.