Zawsze kiedy spotykamy razem znajomych i nieznajomych, czy to na ulicy, czy w towarzystwie, w teatrze, na koncercie, w restauracji, na przyjęciu lub na balu, na imprezie sportowej lub na wakacjach, ci, którzy jeszcze się nie znają, są ze sobą zapoznawani. Nie musimy tu rozróżniać „osobistości” od „zwykłych osób”. Zapoznawani są ze sobą ludzie. Zwracamy jedynie uwagę na to, aby najpierw podać nazwisko młodszego komuś wyraźnie starszemu, albo mężczyzny – kobiecie.

Jeżeli np. zaprosiło się na kolację nie znające się dwa małżeństwa albo osoby bez pary, to obowiązkiem gospodarza lub gospodyni jest przedstawienie ich sobie albo zapoznanie ze sobą. Nie powinno się oczekiwać, że goście zrobią to sami; w każdym przypadku należy to do gospodarzy.

Przedstawia się „na odległość”. Zrozumiałe jest, że reporter telewizyjny przedstawia widzom swojego rozmówcę. Mimo wszystkich możliwości elektronicznego przekazu nie może on pośredniczyć w osobistym zapoznawaniu się dwóch ludzi. Podobnie na zebraniu – referujący jest przedstawiany słuchaczom, a na wykładzie wykładowca studentom.

Jeżeli ludzie spotykają się w małym gronie, np. przy jedzeniu, to w warunkach, gdy do tej pory nastąpiło jedynie jednostronne przedstawienie się, dokonuje się ogólnego zapoznania. Przy większym stole sąsiedzi czynią to sami.

Dzisiaj, gdyby miała wybór, może chętniej prosiłaby o miejsce przy stoliku zajętym przez kobietę. Nie jest jednak od dawna niczym niestosownym zwrócenie się do mężczyzny z pytaniem: „Czy to miejsce jest jeszcze wolne?”

Ale zwracanie się do osób obcych pozostaje ciągle najbardziej ryzykowną drogą zawierania znajomości. Tak więc mężczyzna, chcący zawrzeć znajomość z nieznajomą kobietą, musi się liczyć z odpowiedzią odmowną. To samo może się przytrafić dziewczynie albo kobiecie, zwracającej się do obcego mężczyzny.

Dzisiejsze zasady zachowania się nie zabraniają oczywiście dyskretnej i taktownej akcji ze strony obu płci. Z całym jednak naciskiem potępiana jest grubiańska natarczywość tych, którzy nic wycofaj;} się natychmiast z podjętego przez siebie ryzyka, jeżeli zbliżenie nie zostanie zaakceptowane.

Grzecznie wyrażona prośba albo pytanie nic są uważane za prowokujące, podobnie jak uprzejme „nie”. Sympatii nie da się wymusić.